Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Διακοπές στη Ρώμη

"Τι θα κάνεις το Πάσχα;" με ρωτούσαν διάφοροι γνωστοί και φίλοι στα κλασικά small talks που γίνονται λίγο πριν τις διακοπές. 
"Θα πάμε στη Ρώμη" απαντούσα εγώ αμέριμνα.
"Τέλεια! Και τη μικρή πού θα την αφήσετε;"
"Θα την πάρουμε μαζί μας", απαντούσα εγώ,το ίδιο αμέριμνα.
"Α" Κενό. Βλέμμα ροφού με διακυμάνσεις μεταξύ οίκτου, λύπησης και φρίκης. Και αφού ανακτούσαν την ψυχραιμία τους, ακολουθούσε λογύδριο για την τρέλα που κάνουμε, το παράτολμο θάρρος μας και την άγνοια κινδύνου. Ένας γνωστός, μου απάντησε "Σαν τις ξένες δηλαδή;" Το ξένες βέβαια το τόνισε με ιδιαίτερη απέχθεια!


Τέλος πάντων, αγνόησα όλα τα βλέμματα συμπόνιας, φόρτωσα μωρό και βαλιτσάκι (όχι και τόσο –άκι τώρα που το σκέφτομαι) και σάλπαρα για λιμάνια ξένα.

Και να σας πω κάτι; Παραδόξως όλα - ή σχεδόν όλα - πήγαν καλά!

Αυτό που προσέθεσε ένα «σχεδόν» στην παραπάνω πρόταση ήταν το Αθήνα-Ρώμη και το Ρώμη-Αθήνα που μου χάρισαν ένα υπέροχο feeling πως η Ρώμη είναι ένα τσικ πιο μακριά από τη Γη του Πυρός. Ακολουθεί σύντομη περιγραφή της εμπειρίας μου όπως τη βίωσε η μπουγελόφατσα: «Τι ωραία που είμαι στην αγκαλιά της μαμάς, αλλά όχι, όχι θέλω τον μπαμπά, τώρα θέλω κάτω, πάνω, ανεβάστε μεεεεε, αγκαλιά στη μαμάαααα, όχι θα πάω στον μπαμπά, μαμααααα, κατέβασέ με, πάνω, κάτω, τον μπαμπά, τη μαμά, θέλω τον μπαμπά μου, πάω στη μαμά, μήπως να σκαρφαλώσω πάνω στον μπαμπά, αλλά όχι αν ανέβω στο κεφάλι της μαμάς θα βλέπω καλύτερα, κάτσε να τραβήξω λίγο τα μούσια του μπαμπά, αλλά και τα μαλλιά της μαμάς είναι ωραία να τα τραβάω, όμως κοίτα τι ωραία που θυμώνει ο μπαμπάς όταν του τραβάω την μπλούζα, ωχ φτάσαμε κι όλας, κρίμα, θα μπορούσα να παίξω λίγο ακόμα.» Πολλαπλασιάστε το παραπάνω επί 3.000 και θα πάρετε μια αίσθηση για το πώς τα περάσαμε κατά τη διάρκεια της πτήσης…

Όμως, παρά το δυσοίωνο ξεκίνημα, όλο το υπόλοιπο ταξίδι κύλησε εντελώς αναίμακτα και ειρηνικά! Για την ακρίβεια περάσαμε τέλεια όλοι μας.
Κι επειδή είμαι καλός άνθρωπος, θα μοιραστώ μαζί σου φίλε αναγνώστη μερικά tips για να μπορέσεις να πας κι εσύ με το βλαστάρι σου στο εξωτερικό… σαν τις ξένες!!!


Location, location, location:

Φαντάσου λέει να έρθει ένας τουρίστας με μωρό στην Αθήνα και να μείνει στην Κηφισιά, ή στο Μπραχάμι, ή στο Περιστέρι ή στο Μοσχάτο. Ξέρεις πώς θα τα περάσει; ΧΑΛΙΑ! Γιατί θα είναι υποχρεωμένος να ξεκινάει το πρωί και γυρνοβολάει όλη την ημέρα αφού δε θα μπορεί να επιστρέψει για να πάρει μια ανάσα. Γιατί θα ανεβοκατεβάζει καρότσια σε μετρό και τρένα που στα μισά από αυτά δε θα χωράει καν να μπει και στα άλλα μισά δε θα λειτουργεί το ασανσέρ. Γιατί θα σιχτιρίζει την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισε να αναπαραχθεί.
Οπότε η συμβουλή της έμπειρης μάνας-ταξιδιώτισσας είναι να μην λυπηθείτε τα λίγα ευρώ παραπάνω (ή ρούβλια ή ριάλια ή ότι άλλο) και να κλείσετε διαμονή στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης. Είναι τέλειο να μη χρειάζεται να παίρνεις συγκοινωνίες, είναι τέλειο να μπορείς ανά πάσα στιγμή να γυρίσεις πίσω είτε για ένα οικογενειακό power nap είτε γιατί προέκυψε ατύχημα (αν με εννοείς...) και χρειάζεσαι επειγόντως μια αλλαξιά ρούχα.

Ξενοδοχείο; Όχι ευχαριστώ.

Δεν μπορώ να θυμηθώ πώς ταξίδευα στην προ airbnb (www.airbnb.gr) εποχή γιατί δεν μπορώ να θυμηθώ πώς είναι να μένεις σε ένα αδιάφορο δωμάτιο ξενοδοχείου, καμαρούλα μια σταλιά, που και η Δανάη να απλώσει τα χεράκια της πιάνει τοίχους. Πολύ πριν έρθει στη ζωή μας η μπουγελόφατσα, είχαμε ανακαλύψει τις χαρές (και τις χάρες) του airbnb. Είναι πολύ πιο οικονομικό από ένα μέσο ξενοδοχείο, μένεις σε σπίτι κανονικό σαν να είσαι ντόπιος, έχεις κουζίνα full extra, έχεις σαλόνι, έχεις μπαλκόνι, τα έχεις όλα. Τώρα που ταξιδεύουμε με μωρό δε, ειλικρινά δεν μπορώ να μας φανταστώ να επιστρέφουμε το βράδυ σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο, να τη βάζουμε για ύπνο κι εμείς να ακροβατούμε στις μύτες των ποδιών μας τρέμοντας μην μας πιάσει φτέρνισμα και την ξυπνήσουμε. Ενώ μένοντας σε ολόκληρο διαμέρισμα, βάζεις το μωρό για ύπνο στο δωμάτιο, κάνεις πέντε τεμενάδες ελπίζοντας να κοιμηθεί, κι αν πιάσουν οι τεμενάδες αράζεις σαν άνθρωπος, βλέπεις μια ταινία, πίνεις το κρασάκι σου και λες και μια κουβέντα βρε αδερφέ.

Κάθε πράγμα στον καιρό του και το ταξίδι άνοιξη

Το να ταξιδεύεις στο εξωτερικό χειμώνα το λες και ταλαιπωρία. Το να ταξιδεύεις στο εξωτερικό χειμώνα με μωρό είναι καθαρή τρέλα. Ετοιμάζεσαι να βγεις από το ξενοδοχείο, βάζεις μπλούζες, κάλτσες, μπουφάν, γάντια, σκουφιά, όλα επί2, επί3, επί όσο. Μπαίνεις σε κλειστό χώρο. Βγάζεις σκουφιά, γάντια, μπουφάν, μπλούζες. Βγαίνεις από τον κλειστό χώρο. Ξαναβάζεις όλα τα παραπάνω. Νευρικός κλονισμός και κάτι παραπάνω. Γιατί μπορεί στο Ελλαδιστάν να μας έχει ψιλοχεσμένους μέχρι και το κρύο, τους υπόλοιπους όμως τους θυμάται και τους παραθυμάται. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το να πέφτει η νύχτα στο...Παλέρμο ή όπου αλλού στις 4 το μεσημέρι δεν είναι και η ιδεατή συνθήκη για βόλτες, sightseeing και καροτσάδες. Άρα πάει ο χειμώνας (εκτός αν ταξιδεύεις για Βραζιλία οπότε πάσο). Αλλά και το αθάνατο Ελληνικό καλοκαίρι θέλεις να το περάσεις σε μουσεία και αξιοθέατα; Δε θέλεις! Θα ανεβάζουν όλοι οι φίλοι σου στο fb φωτογραφίες με αιώρες και κοραλλί πεντικιούρ κι εσύ θα ανεβάζεις την πύλη του Βρανδεμβούργου; Ε βαρετό! Μετά από ενδελεχή μελέτη λοιπόν, κατέληξα πως οι καταλληλότερες εποχές για ταξίδια εκτός συνόρων είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο.

Βα-λίστα

Εντάξει, το παραδέχομαι, αγαπώ τις λίστες και φτιάχνω από μια σε κάθε ευκαιρία. Όμως στο θέμα ετοιμασία βαλίτσας για ταξίδι με μωρό νομίζω πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Γιατί μπορεί στην προ μωρού εποχής να πετούσες δυο βρακιά κι ένα τζιν και να φευγες, τώρα όμως η υπόθεση είναι λίγο πιο κομπλικέ. Για να μην βρεθείς ξαφνικά στη μέση της Piazza di Spagna χωρίς πιπίλα και αρχίσεις να πετάς νομίσματα κάνοντας ευχές μπας και εμφανιστεί η Αγία Πιπίλα, κάνε λίστα. Γράψε όλα όσα δεν πρέπει με τίποτα να ξεχάσεις και τήρησέ την ευλαβικά. Εγώ μια φορά αποφάσισα να το παίξω μάγκας και δεν έκανα λίστα και καταλήξαμε στη Ζάκυνθο χωρίς παρκοκρέβατο, σεντόνια και μπιμπερό.

Ο φίλος μου το Laptop

Κατέβασε ταινίες για να έχεις να βλέπεις τα βράδια που θα βάζεις το μωρό για ύπνο γιατί όσο ενδιαφέρον και να έχει η Γερμανική ή Ισπανική τηλεόραση (πολύ μεγαλύτερο από την ελληνική θα μου πεις), αν δεν καταλαβαίνεις λέξη πέρα από το Ιχ λι μπε τιχ, τι να το κάνεις;
Επίσης, αν δε θες να ζήσεις στιγμές απείρου κάλους σαν τις δικές μου στο διεθνή εναέριο χώρο, ακόμη κι αν είσαι κάθετα ενάντιος στην "αποβλάκωση των παιδιών μπροστά στο χαζοκούτι", κάνε μια μικρή εξαίρεση, κατέβασε 2-3 ή και 13 επεισόδια Πέππα κι απόλαυσε την πτήση.

Κάτι παλιό και κάτι καινούριο

Σου επιτρέπεται να ξεχάσεις να πάρεις μαζί σου πάνες, μπιμπερό, ρούχα και παπούτσια, πρακτικά μπορείς να φύγεις με το βρακί που φοράς γιατί είναι δεδομένο πως τα πάντα θα βρεις να τα αγοράσεις εκεί που θα πας. ΟΜΩΣ μην διανοηθείς να ξεχάσεις το αγαπημένο
παιχνίδι/νάνι/αρκουδάκι του παιδιού σου. Γιατί ακόμα κι αν καταφέρεις να βρεις το ακριβές αντίγραφο, θα έχεις απλά αποκτήσει ένα άχρηστο αντικείμενο που θα μυρίζει καινουργίλα και ουδεμία σχέση θα έχει με την αγαπημένη μυρωδιά από σάλια, μύξες και άλλα αηδιαστικά που με τόσο κόπο δημιούργησε το βλαστάρι σου με το πέρασμα του χρόνου. Εκτός όμως από το αγαπημένο παλιό φρόντισε να πάρεις μαζί σου και κάτι καινούριο, κάτι που θα ιντριγκάρει το μικρό σου και θα το κρατήσει απασχολημένο τις δύσκολες ώρες.


Ελπίζω να βοήθησα λιγάκι και να έβαλα το μικρό μου λιθαράκι στο να γίνουμε λίγο πιο πολύ σαν τις ξένες!

Υ.γ. Περιμένω σχόλια με τα δικά σας πολύτιμα tips.