Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Έχω - έχω, και συμβουλές έχω!

Από τη στιγμή που έγινα μαμά, διαπίστωσα πως ο κόσμος όλος ξεχειλίζει από συμβουλές. Δέχτηκα συμβουλές από γνωστούς, από αγνώστους, από φίλους, από εχθρούς, από τη φουρνάρισσα, από τον περιπτερά, από τη γιαγιά στην παιδική χαρά, από την έμπειρη μαμά κι από την άσχετη γειτόνισσα. Συμβουλές να έχεις κάβα για να μεγαλώσεις τρεις γενιές παιδιών και να σου περισσέψει και κάτι. Συμβουλές, χρήσιμες, συμβουλές άχρηστες, συμβουλές σωστές και άλλες παντελώς λάθος, συμβουλές που ζήτησα και ως επί το πλείστον που δεν ζήτησα.
Από όλο αυτό το σακί συμβουλών, κρατάω μια που ήρθε εντελώς απρόσμενα και αποδείχτηκε ίσως η πιο χρήσιμη όλων.
Κι επειδή είμαι καλός άνθρωπος, θα τη μοιραστώ μαζί σας για να σώσω όσο πιο πολλά σπίτια μπορώ.

Πάμε πίσω, στην εποχή που η μπουγελόφατσα κοιμόταν ωραιότατα στο καρότσι της και οι νεόκοποι γονείς έβγαιναν ανέμελα τις βραδινές τους βόλτες. Είχαμε πάει στο Μεταξουργείο που γινόταν ο κακός χαμός γιατί είχε ένα φεστιβάλ something και με δυσκολία βρήκαμε τραπέζι. Λίγη ώρα μετά εμφανίστηκε πάνω από τα κεφάλια μας ένα ζευγάρι που μας ζήτησε ευγενικά να μοιραστούμε το τραπέζι γιατί στο μαγαζί δεν έπεφτε καρφίτσα. Δεχτήκαμε με κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα γιατί δεν μας είχε ξανατύχει κάτι τέτοιο και τέλος πάντων, αν θέλαμε να βγούμε με παρέα θα είχαμε πάρει τους φίλους μας, όχι δύο αγνώστους.

Αφού μας πέρασαν τα μούτρα, πιάσαμε κουβέντα για το μωρό και τα σχετικά διάφορα που συζητάς με δύο αγνώστους. Αυτοί είχαν ήδη δύο παιδιά, ήδη μεγάλα. Εμείς ήμασταν στη φάση αναζήτησης baby sitter. Και κουβέντα στην κουβέντα μας είπαν το εξής σοφό: "Παιδιά, στο πακέτο που θα κλείσετε με την κοπέλα που θα βρείτε βάλτε και δύο βράδια το μήνα". "Τι εννοείς δύο βράδια το μήνα;" "Να, στην τιμή που θα συμφωνήσετε, να έχετε συμπεριλάβει και δύο βραδινές εξόδους. Έτσι θα είσαστε κι εσείς υποχρεωμένοι να βγαίνετε κι αυτή να έρχεται".
Μας καλάρεσε αυτή η συμβουλή και την ακολουθήσαμε. Και ήταν τεράστιο δώρο. Γιατί έγινε ακριβώς όπως μας το είπαν. Αφού το είχαμε προπληρώσει ήμασταν "υποχρεωμένοι" να βγούμε. Όσο κουρασμένοι και να ήμασταν. Όσο και να ονειρευόμασταν μια ακόμη βραδιά με παντόφλες και άραγμα στον καναπέ. 



Αν είσαι άτεκνος αναγνώστης θα κρυφογελάσεις, και θα αναρωτηθείς γιατί το κάνω τόσο θέμα για δύο εξόδους το μήνα. Αν είσαι γονιός θα με καταλάβεις. Ξέρω πάρα πολλά ζευγάρια που δεν έχουν βγει ΠΟΤΕ, δύο, τρία, τέσσερα χρόνια... Αλλά δε δουλεύει έτσι το πράγμα ρε παιδιά. Και οι γονείς άνθρωποι είναι και πρέπει να θυμούνται πού και πού πως είναι ζευγάρι και πως μπορούν να διασκεδάσουν και μακριά από παιδικές χαρές και παιδικά πάρτυ. Οι σχέσεις είναι σαν τα λουλούδια, χρειάζονται νερό και λίπασμα, αν τις παρατήσεις στη μοίρα τους αργά ή γρήγορα θα μαραθούν. 

Αυτές τις δύο μέρες το μήνα τις περιμένουμε πώς και πώς σαν δώρο στον εαυτό μας και τη σχέση μας, σαν επιβράβευση για την κουραστική εβδομάδα που πέρασε. Βλέπουμε φίλους, πάμε σινεμά, βγαίνουμε οι δυο μας, και βασικά ΜΙΛΑΜΕ, κανονικά και σαν άνθρωποι. Γιατί δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμείς, όταν φτάνει το βράδυ, μετά τον ημιμαραθώνιο δουλειά - σπίτι - μαγείρεμα - παιδική χαρά - κουκλόσπιτα και παραμύθια, πέφτουμε κατάκοποι στον καναπέ και το καλό σενάριο είναι να καταφέρουμε να δούμε ολόκληρη ταινία (συνήθως βέβαια ακούω μέσα στον γλυκό μου ύπνο μια φωνή "ΠΑΛΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕΣΣ?????). Όπως καταλαβαίνετε εποικοδομητικός διάλογος δεν πολυπαίζει.

Η συμβουλή λοιπόν που έχω εγώ να σας δώσω, είναι να βρείτε τρόπους να βγαίνετε πού και πού ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ, χωρίς παιδιά, καρότσια και λοιπά αξεσουάρ. Επιστρατεύστε γιαγιάδες, παππούδες, νταντάδες, ότι έχετε εύκαιρο και περάστε λίγο ουσιαστικό χρόνο με το έτερό σας ήμισυ. Ρίξτε λίπασμα στη σχέση σας για να συνεχίσει να ανθίζει. 

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ερεύνα και εμβολίαζε

Πριν εμπλακώ ενεργά στον θαυμαστό κόσμο των μαμάδων, το θέμα "Εμβόλια" ουδέποτε με είχε απασχολήσει, πέρα ίσως από τις φορές που πήγαινα τον γάτο μου για την ετήσια επίσκεψη στον κτηνίατρο.
Ο εμβολιασμός των ανθρώπινων όντων ήταν ένα θέμα μου με ενδιέφερε όσο με ενδιαφέρει η αναπαραγωγή του τροπικού πιγκουίνου.
Και όταν πού και πού άκουγα πως υπάρχουν μαμάδες που δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους από άποψη, σκεφτόμουν πως μάλλον είναι πολύ "ψαγμένες".

Όταν έγινα μαμά έπρεπε να αποκτήσω κι εγώ μια κάποια άποψη. Διάβαζα άπειρες αντιεμβολιαστικές λαίλαπες και σκεφτόμουν πως ναι, μάλλον ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των παιδιών είναι αποτέλεσμα της προπαγάνδας τον φαρμακευτικών κολοσσών. Παράλληλα δεν ήξερα αν είχα τα @ρχ%%@ να αφήσω το παιδί μου ανεμβολίαστο.

Μην ξέροντας τι να κάνω, ρώτησα τη γνώμη της παιδιάτρου μας, που παρεμπιπτόντως δεν είναι και η πιο παραδοσιακή, και να θηλάσεις μέχρι τελικής πτώσης θα σε "υποχρεώσει" και τις φωνές θα σου βάλει αν ζητήσεις αντιβίωση για ένα βήχα. Μου απάντησε λοιπόν το εξής αποστομωτικό: "Κάνε ότι πιστεύεις εσύ καλύτερο για το παιδί σου. Όμως, επειδή συχνάζω πολύ στα νοσοκομεία, αρνούμαι να δεχτώ ότι εν έτη 2014 (που ήταν τότε) πεθαίνουν παιδάκια από μηνιγγίτιδα." Τουμπεκί ψιλοκομμένο έκανα και πορεύτηκα αναλόγως.

Όμως, θέση και φύση αντιδραστικό άτομο, το αντιεμβολιαστικό μικρόβιο δεν έφυγε και τόσο εύκολα από μέσα μου οπότε ΚΑΙ τα εμβόλια-εμβόλια ΚΑΙ η έρευνα-έρευνα. Διάβασα για εμβόλια που τα κάνεις και το παιδί σου παθαίνει ξαφνικά αυτισμό, για γιατρούς που έκαναν σχετικές έρευνες και τελικά βρέθηκαν δολοφονημένοι στο ποτάμι, για εμβόλια που προκαλούν αυτοάνοσα νοσήματα, κι ένα κάρο άλλα "μακριά από μας".

Επειδή όμως στον θαυμαστό κόσμου του internet ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, μπορείς να αναπαράγεις την κάθε μπούρδα που θα σου έρθει στο κεφάλι με τεράστια ταχύτητα όμως αργά ή γρήγορα θα πιαστείς. Οι υποτιθέμενες έρευνες λοιπόν, καταρρίφθηκαν παταγωδώς και ο υπεύθυνος της έρευνας συνελήφθη για χρηματισμό και εσκεμμένη παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης και αντιμετώπισε ποινή φυλάκισης μέχρι 20 έτη. Την επόμενη μέρα αυτοκτόνησε και όχι, δεν δολοφονήθηκε.

Παρόλα αυτά, όλοι μας συνεχίζουμε να συναντάμε γονείς που αφήνουν με φανατισμό τα παιδιά τους ανεμβολίαστα και διατείνονται με υπερηφάνεια πως χαίρουν άκρας υγείας. Αγαπητή ανεύθυνη μαμά, τα παιδιά σου δεν έχουν πάθει τίποτα για ένα και μόνο απλό λόγο. Γιατί όλοι εμείς συνεχίζουμε να εμβολιάζουμε τα δικά μας. Και οι περισσότερες νόσοι συνεχίζουν να βρίσκονται σε καταστολή εξαιτίας μας. Και τα παιδιά σας χαίρουν άκρας υγείας εξαιτίας μας. Οπότε αν αρχίσουμε και οι υπόλοιποι να "κολλάμε" το δικό σας μικρόβιο, τότε δυστυχώς θα βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με ιούς που από χρόνια είχαμε ξεχάσει και το όνομά τους και που θυμόμαστε μόνο όταν το διαβάζαμε στο κουτί του εμβολίου. Για να μιλήσω έξω από τα δόντια, αν αρχίσουν να ξεπετάγονται ιοί-φαντάσματα του παρελθόντος θα έχετε την απόλυτη ευθύνη. Και θα την πληρώσουμε όλοι μαζί τη νύφη. 


Όπως την πλήρωσε πολύ-πολύ ακριβά τις προάλλες ένα βρεφάκι 50 ημερών. Που νόσησε και πέθανε από κοκκύτη. Ναι από κοκκύτη. Πόσα χρόνια είχα να ακούσω αυτή την αρρώστια; Μα θα μου πείτε, το μωράκι δεν είχε προλάβει ακόμη να εμβολιαστεί, γι'αυτό και νόσησε. Όχι αγαπητή μαμά, νόσησε γιατί εσύ και πολλές άλλες σαν εσένα δεν εμβολιάσατε τα βλαστάρια σας για τον κοκκύτη γιατί φοβηθήκατε πως το παιδί σας θα βγάλει κέρατα και τρίτο χέρι και τελικά ο ιός βρήκε πρόσφορο έδαφος και επανεμφανίστηκε. 
Για να το πω απλά, αν αποφασίσω να μην ξαναπάω το αυτοκίνητό μου για service, γιατί ποιος ξέρει τι χημικά του βάζουν αυτοί οι κακοί άνθρωποι στο συνεργείο, σαφώς και κινδυνεύω, γιατί ίσως να μην πιάσουν τα φρένα μου σε ένα τρακάρισμα. Αλλά δυστυχώς κινδυνεύεις κι εσύ που θα βρεθείς στο δρόμο μου. 
Με λίγα λόγια ο καθένας κάνει το καλύτερο που πιστεύει για το παιδί του όμως οφείλει να σέβεται και να υπολογίζει και την υπόλοιπη κοινωνία. 

Μέσα σε όλη αυτή την αντιεμβολιαστική λαίλαπα που μαστίζει τη χώρα μας αλλά και πολλές άλλες "πολιτισμένες" χώρες, άκουσα και το εξής παράδοξο. 
Γονείς και σύλλογοι γονέων αρνήθηκαν στα προσφυγόπουλα να μπουν στα σχολεία που φοιτούν τα παιδιά τους γιατί δεν είναι εμβολιασμένα λέει και κουβαλάνε λέει πολλές ασθένειες!!! Πόσο να γελάσω και πόσο να κλάψω με την κατάντια της κοινωνίας μας; 
Το παίζεις ψαγμένη και δεν εμβολιάζεις το παιδί σου, παίρνεις πλαστά πιστοποιητικά από "παιδιάτρους" για να μπορέσεις να το γράψεις στο σχολείο αλλά μετά σε ενοχλούν τα προσφυγόπουλα, που κατά πάσα πιθανότητα είναι πολύ πιο εμβολιασμένα από το δικό σου. 
Πόσες μούντζες να μοιράσω και προς ποια κατεύθυνση δεν ξέρω!